چمران

صدای پای آب شعری است از شاعر معاصر سهراب سپهری که ما آنرا در دو بخش به شما عرضه میکنیماهل کاشانمروزگارم بد نیستتکه نانی دارم خرده هوشی سر سوزن ذوقیمادری دارم بهتر از برگ درختدوستانی بهتر از آب روانو خدایی که در این نزدیکی استلای این شب بوها پای آن کاخ بلند.....من مسلمانمقبله ام یک گل سرخجانمازم چشمه مهرم نوردشت سجاده ی منمن وضو با تپش چمران...

اهل کاشانمپیشه ام نقاشی استگاه گاهی قفسی می سازم از رنگ می فروشم به شماتا به آواز شقاسق که در آن زندانی استدل تنهایی تان تازه شودچه خیالی چه خیالی .....میدانمپرده ام بی جان است خوب میدانم حوض نقاشی من بی ماهی است......من نمیدانمکه چرا می گویند اسب حیوان نجیبی است.کبوتر زیباستو چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیستگل شبدر چه کم از لاله قرمز داردچشم هارا باید شست جور دیگر باید دیدکار ما نیست چمران...

چمران...